اقتصادی، سیاسی، ادبی و کارگری
یادآوری دوران شیرین دانشجویی همیشه برام لذت بخش بوده هر چند تا همین چند شب پیش خیلی فرصتش رو پیدا نکرده بودم. تا این که فیس بوک سبب خیر شد تا دیدار همکلاسی های قدیم شکل بگیره اونم بعد از ۱۰ سال. خلاصه کلی شب خاطره انگیزی بود.
فیروز توفیق پدر برنامه ریزی اقتصادی در ایران است. رییس سازمان برنامه و بودجه و وزیر مسکن در دهه ۵۰ بوده. حالا ولی به عنوان کارشناس با وزارتخانه ای که وزیرش بوده کار می کنه. با فیروز توفیق که در ایرنیکا هم مطلب داره. مرحوم حسین عظیمی شاگردش بوده و کتاب های فارسی در حوزه برنامه ریزی اقتصادی و داده-ستانده مال فیروز توفیقه. خلاصه خیلی ازش خوشم میاد. مدت ها بود که می خواستم باهاش گفت و گو کنم که به کمک دوستی ممکن شد. گفت و گویی دو ساعته که بازخوانی ۶۰ سال برنامه ریزی اقتصادی در ایران بود. یک قسمت کوچیکش رو امروز در روزنامه خبر منتشر کردم ولی کلی از مصاحبه مونده که من تنبل از نوار پیاده نکردم. اون قسمت کوچیک اینجاست. کلیک کنید.
حرف های بهمنی٬ رئیس کل فعلی بانک مرکزی چقدر عوض شده او را باید در کدام اپیزود جستوجو و باور کرد؟ بهمنی سال اول دولت نهم یا بهمنی سال آخر دولت نهم؟ گزارشم در روزنامه خبر...
در ستایش تنهایی: چراغ ها را من خاموش می کنم...
در ستایش تنهایی: سکوت را من می شکنم....
گزارشم با عنوان "تازیانه دولت بر جابریان" که به بازخوانی دلایل انصراف جابریان از معامله فولاد خوزستان اختصاص داره در روزنامه اعتماد ملی روز پنج شنبه چاپ شده...
بخش خبری ساعت 14 امروز سیمای جمهوری اسلامی در انعکاس بخشهایی از سخنان محمود احمدینژاد در جمع مردم اصفهان که به بحث اصلاح الگوی مصرف اختصاص داشت به نقل از رییس جمهوری اعلام کرد:" امروز اگر ما مصرف گاز را تبديل به معادل بشكه نفت بكنيم،روزانه چهار ميليون بشكه نفت در كشور ما مصرف ميشود. اين چند برابر مصرف متوسط جهان است شما قيمت نفت را همين قيمت امروز فرض كنيد، هر بشكهاي 50 دلار،چهار ميليون بشكه 50 دلاري مي شود روزانه 200 ميليون دلار. در ماه،شش ميليارد دلار يعني شش هزار ميليارد تومان. اگر اين عدد را به طور مستقيم در اختيار مردم قرار بدهيم و به هر نفر از 70 ميليون نفر جمعيت، هر نفري 85 هزار تومان در ماه مي رسد و اگر اين عدد را فقط در اختيار 50 ميليون نفر كساني كه بايد حمايت شوند قرار بدهيم، مي شود 120 ميليون تومان."
ساعت 15 و 17 دقیقه امروز این اظهارات عینا از سوی سایت president.ir منتشر شد.
اما رقم 120 میلیون تومان سرانه صرفه جویی در مصرف گاز برای 50 میلیون ایرانی نشان دهنده رقم 6 هزار میلیارد دلاری ارزش گاز مصرفی کشور است. رقمی که در مقایسه با درآمد 700 میلیارد دلاری فروش نفت در 30 سال پس از انقلاب و حجم بودجه و تولید ناخالص داخلی کشور، رقمی غیرواقعی به نظر میرسید. هر چند شخص رییس جمهور هم ارزش گاز مصرفی کشور را 6 میلیارد دلار ذکر کرده بود.
با بروز شبهه فوق خبرنگار گروه ورزشی روزنامه در ساعت 17 طی تماسی با تلفن همراه علی سعیدلو، معاون اجرایی رییس جمهوری که همیشه پاسخگوست، علت اعلام رقم 120 میلیون تومان را جویا شد. سعیدلو گفت:"یادم نمیآید که چه رقمی را گفتند ولی محاسبههای قبلی ما نشان میدهد که سرانه 120 هزار تومانی حاصل میشود. البته یادم نیست که رییس جمهوری چه رقمی را اعلام کردند. اجازه بدهید حالا که صدا و سیما و سایت رییس جمهوری این رقم را منتشر کرده اند، بررسی کنیم و اگر اصلاحی لازم بود، انجام شود."
اما ساعت ۲۰ امشب رقم 120 میلیون تومان سرانه صرفه جویی انرژی بر روی سایت president.ir به ۱۲۰ هزار تومان تغییر کرد.
رو در رويي پس از 3 سال....
جلوي در ورودي ساختمان همشهري با علي خردپير در مورد روزنامه فرهيختگان داشتيم صحبت مي كرديم. يك لحظه به عقب برگشتم كه موهامو تو شيشه در ورودي ببينم كه متعجب به علي گفتم:" اين مظاهريه كه داره مي ياد بيرون؟" مردي با موهاي سفيد كمي پريشون، كاپشن قهوه اي نه چندان نو و مرتب و يه كيف مشكي نيمه عمر كه مثل مظاهري در دولت زير بغلي نبود و در دست گرفته بود. هنوز خردپير در اين فكر بود كه جواب مطمئني به من بده كه در باز شد و گفتم:
-سلام آقاي مظاهري
-سلام عليكم
-اين طرفا؟
-اومده بودم پيش دوستان
- من كه ديگه دوستتون نيستم كه به ما هم سر بزنيد.
- [در حال ور رفتن با گوشي موبايلش بود. نوكيا N96 ]
-من علي حق هستم. در خدمتتون باشيم.
- بله به جا نياوردم. نمي دونم چهرتون عوض شده
-بله من پير شدم [به ريش هاي سفيدم اشاره مي كنم]
- بله آخرين بار در وزارت اقتصاد شما رو جوون تر ديده بودم.
- آقاي دكتر شماره تون كه عوض نشده؟
- [ با خنده] كدومش؟
-[ با خنده ]واقعا هم بايد پرسيد كدومش
- خط شخصيم همونه، دولتي رو واگذار كردم.
- كدوم شخصي بود؟
- ۱۶۹
- مزاحمتون مي شم.
- تماس بگیرید در خدمتتون هستم.
- خدانگهدار. راستي سال نو تون هم مبارك
- همچنين. خداحافظ
چهار ماه بعد سالگرد توقيف روزنامه همشهري عصره. اين روزنامه به دليل انتشار مطلبي كه با تكذيب مظاهري و صمصامي مواجه شد توقيف شد ولي بعدها مظاهري در گفت و گو با فارس از اختلاف هاي خود با صمصامي پرده برداشت. جالب بود اين كه مظاهري رو مي ديدم اون هم در روزنامه اي كه ....
آخرين با او را در ماه رمضان به گمانم سال 85 يا 84 در وزارت اقتصاد ملاقات كردم كه رو به ديوار به سوال هاي من جواب مي داد اما الحق كه در سال نو گويا كينه ها به دور ريخته شده كه امروز در فضايي صميمانه [ كلي دوسش داشتم ]ديدار كرديم. شايد هم، ديگه نه من اون علي حق داراي رسانه تاثيرگذارم و نه مظاهري تكيه بر صندلي دولتي داره كه تونستيم دوستانه صحبت كنيم.
احساس می کنم که روزهای آخر کار کردن در روزنامه همشهری داره فرا می رسه٬ در آستانه دو سالگی کار در همشهری باید برم و اینجا هم به خاطره روزنامه هایی که پیشتر درش کار کردم٬ بپیونده. این جوری یه فرصت شغلی هم به وجود می یاد. میمونه روزنامه خبر که هنوز نمی دونم کی باید رخت از اینجا هم برد و به قول کامنت گذاری در پست قبلی شرم از سر مطبوعات کم بشه. این جوری بر خلاف سالهای گذشته خیلی جای کسی رو در مطبوعات تنگ نکردم و فقط یه جا کار می کنم ولی مشتاقانه منتظرم ببینم که کسانی که می یان چه گلی به سر مطبوعات می زنن. ولی مطمئنم که دیگه دارم پیر می شم و مثل ۱۱ سال گذشته توان کار در چند رسانه رو ندارم هر چند که باید برای غم نان فکری کرد...
دوست داشتم لوس شم و جمله های بالا رو به عنوان پست جدید با همون سه نقطه رها کنم ولی نه...
یادش بخیر در مورد روزنامه خورشید نوشتم و کلی فحش خوردم ولی معلوم شد که دولت مستعجل بود. با رفتن بچه ها با روزنامه فرهنگ آشتی اون مجریه مخالف بودم ولی بچه ها از حول سمت های مطبوعاتی پریدن در دیگ داغ بی حلیم یه غیرمطبوعاتی که فکر می کرد با پول یه پرادو می شه روزنامه منتشر کرد.
حالا هم حکایت ماهنامه مشق آفتاب اون کشتی گیره حکایت تکراری همصنف فروشی ما خواهد شد. قیمت ها رو می شکنیم٬ پست می گیریم٬ یه عده از پسرخاله و دختر خاله رو مدعی کار روزنامه می کنیم٬ بعد هم اونقدر بی پول و مفت کار می کنیم که جونمون در می یاد و می زنیم بیرون تا کارآموز ۲ سال قبل به عنوان سردبیر ارزون تر دست به کار صنف فروشی بشه. باور کردنی نیست که در روزنامه ای سردبیری هست که به اندازه حداقل دستمزد کارگری حقوق می گیره و حال و روز روزنامه هم که پیشاپیش معلومه.
یادش بخیر...
چند ماهی می شد که وب زده شده بودم حتی روزهای آخر سال و دو هفته اول سال رغبت نمی کردم صفحه اقتصادی سایت خبرآنلاین رو به روز کنم. اما حالا احساس می کنم دوباره باید شروع کرد...
روزهای پرکاری در پیشه ولی کاش دیگه امسال سال آخر باشه و روزنامه خبر جای آخر...
