1984

عصر روز گذشته ميهمان يكي از اصولگرايان متنفذ بودم. قصد داشتم تمام مكالمه مان را در وبلاگم بنويسم ولي آخر ديدار يك ساعته مان تاكيد كرد كه بحث فاطمه رجبي و نامه احمدي نژاد به بوش كه از قضا جذاب ترين موضوعات هم بود، بين خودمان باشد و جايي نقل نشود. اما اينا رو ميشه نقل كنم: " وزارت ارشاد ظاهرا علاقه اي به انتشار روزنامه ندارد. حتي به ما كه اصولگراييم گفته اند كه پس از انتشار 100 شماره مي توانيم از ارشاد درخواست كمك مالي و ارزي كنيم. به آينده نو هم همين رو گفتند. 100 شماره يعني 4 ماه انتشار. معني اين حركت اينه كه روزنامه ها زمين بخورند. با وجود اين كه موضع سياسي روزنامه شرق را قبول نداشتم ولي وجود شرق يك غنيمت براي كشور بود. واقعا توقيف آن بي درايتي محض بود. روزنامه اي حرفه اي، پر مخاطب و تاثير گذار. از دوره مشرطه تا كنون كه ما صاحب قانون مطبوعات شديم سابقه نداشته وزارت ارشاد روزنامه ببندد. الان در شهرستان ها يك مدير كلي كه از خبرنگاري دون پايه بودن شده مدير كل ارشاد دستور توقيف روزنامه و نشريه ميده. مشكل آقايان اينه كه نمي دانند براي برخورد با يك روزنامه 1001 راه وجود داره و توقيف تنها را نيست. اصلا وقتي از مجموع تيراژ 1700000 روزنامه ها در ايران تنها 150000 روزنامه منتقد چاپ مي شد يك فرصت بزرگ براي دولت بود ولي نفهميدند. حالا اين حجم به كمتر از 50000 روزنامه رسيده و بعيده كه همين هم تحمل شه. شرق هم از دادگاه تبرئه نمي شه. شك ندارم. همه رفتار ها تبليغاتي شده. آقايان هنوز خودشون رو در دوره انتخابات حس مي كنند. مثلا همين امروز(ديروز) رييس جمهوري دستور داده كه شهرداري پروژه هاي عمراني را بدون فوت وقت به پايان برسونه. مردم نمي دونند ما كه مي دونيم دولت خودش بودجه عمراني شهرداري را تخصيص نمي ده. ولي از حس رقابت دوره انتخابات اين حرف ها عليه رقيب زده مي شود تا دل مردم به دست بياد. كسي كه رييس جمهور ميشه نبايد چشمش به پست قبليش بمونه. اطافيان ايشان هم مشاوره خوبي نمي  دهند. آخه اين خانم رجبي به نظر من .... من شايد آقاي خاتمي را هم مثل احمدي نژاد در حد رييس جمهوري ندانم ولي ايشان را بسيار دوست دارم . شخصيت و فرهيختگي ايشان فرصتي تاريخي براي نظام بود. حتي افرادي مثل بيطرف و شريف زادگان مشاركت در اين حدند كه بايد پشت سرشان نماز خواند.... ( صحبت هاش راجع به نامه احمدي نژاد به بوش هم خيلي جالب بود.)