که می داند، چه می دیده ست آن غمگین
دگر دیریست کز این منزل ناپاک کوچیده ست
و طرف دامن از این خاک بر چیده ست
ولی من نیک می دانم
چو نقش روز روشن بر جبین غیب می خوانم
هر نقش می بسته ست یا هر جلوه می دیده ست
نمی دیده ست چون خود پاک
روی جاده نمناک
*اگه هنوز درست تو خاطرم مونده باشه و غلط تایپ نکرده باشم، بخشی از شعر اخوان ثالثه در سوگ صادق هدایت.
+ نوشته شده در دوشنبه 20 فروردین1386ساعت 0:20 قبل از ظهر توسط علی حق
|