مثل اين كه تو ايران تو هر روزنامه اي از اصلاح طلب و غير اصلاح طلب كه كار كني ناامني شغلي و بي توجهي به حقوق نيروي كار دست از سرت بر نمي داره. اين روزها همكاران و دوستان من تو روزنامه جام جم دارن شرايط جديد كاري رو كه بهشون تحميل شده، تجربه مي كنن. گويا مدير مسوول اين روزنامه كه پيشتر عضو شوراي سر دبيري روزنامه رسالت و سر دبير خبرگزاري فارس بوده پس از دستور قطع غذا تصميم گرفته تا كارانه خبرنگاران رو هم كم كنه. گذشته از اين قرار شده تا با اكثر نيروهاي اين روزنامه قرار داد 3 ماهه بسته بشه و ديگه خبري از قرار داد دائمي تو اين روزنامه نباشه. چرا مدير مسوول روزنامه جام جم به خودش حق ميده كه كاهش درآمد آگهي اين روزنامه و فروش اون رو با كاهش حقوق خبرنگارهاش جبران كنه. آقاي مقدم مگه خود شما عضو اين صنف نيستيد كه به جاي اصلاح مشي مديريتي تون و كاهش هزينه هاي ضعف مديريت رسانه به خبرنگارها فشار مياريد؟ آيا فكر نمي كنيد، طرد كردن اساتيد روزنامه نگاري و روزنامه نگاران حرفه اي شاغل تو اين روزنامه و انتصاب سياسي افراد كم سابقه به جاي اونها باعث افت روزنامه اي شده كه به اصطلاح خودتان از بيت المال ارتزاق مي كنه؟
هر چند در اولين واكنش برخي همكاران تصميم به ترك اين روزنامه گرفتن و در حال مهاجرت به همشهري و هم ميهن هستند ولي آيا اين راه حل كاره؟ نمي دونم تا كي بايد ما روزنامه چي ها خيال كنيم كه برتر از كارگرها هستيم ولي جزو بي حقوق ترين طبقات اجتماعي باشيم؟