امروز که دیگه دیروز شده برای اولین بار رفتم روزنامه هم میهن، البته بر خلاف سوء تعبیرهایی، برای کار نه، برای دیدن دوستانم و عرض تبریک تولید دوباره هم میهن. محمد طاهری عزیز که بسیار بهش مدیونم به پیشوازم اومد. بی تعارف از محمد قوچانی انتظار چنین برخورد گرمی رو نداشتم. ساعاتی با محمد جواد روح، دوستی که پای من رو به مطبوعات باز کرد، استاد اکبر منتجبی، احسان ابطحی، امیر عربی، رضای معطریان عزیزم، مهران کرمی، مهدی نوروزیان دوست داشتنی، علی خردپیر و .... بودن خیلی بهم خوش گذشت. به خصوص که امروز از اول صبح خیلی خسته بودم. تا یادم نرفته بگم که این جور که اکبر منتجبی می گفت، مطلب حرفه ای این سوء تفاهم رو ایجاد کرده که من قصد نقد کوچ دوستانم به هم میهن رو داشتم ولی ضمن تکذیب قوی این برداشت، تاکید می شود که بحث من کاملا عمومی و کلی بوده. همچنین از تمامی تنبل هایی که دو مطلب گذشته رو به خودشون گرفتن عذر خواهی نمی کنم. اما از مدیریت روزنامه شرق استدعا دارم که با تقاضای مرخصی بنده به شدت خسته تا پایان هفته موافقت کنند. امروز با این که با حس شاکی بودن نسبت به تمام آدم های دو رو برم بیدار شدم ولی نمی دونم چرا همه اون آدم ها از من شاکی بودن. اولیش علی سنگینیان، معاون شرکت بورس تهران بود که از تیتر و نحوه تنظیم مصاحبه مدیر عامل شرکت بورس شاکی بود و می گفت چرا ما رو مقابل دولت قرار دادی، ما نیاز به حمایت دارم، حالا یه چیزی گفته و .... این شاکی رضایت داد که طی دیداری مسایل پیش اومده رو حل کنیم. از انتشار متن مکالمه دومین شاکی و بقیه شاکی ها به دلیل پیش اومدن شاکی های دیگه معذورم.
+ نوشته شده در یکشنبه 30 اردیبهشت1386ساعت 1:14 قبل از ظهر توسط علی حق
|