گويا كافه تيتر به دستور اداره اماكن تعطيل شده. به همين علت همكاران محترم در بلاگستان هياهويي به راه انداخته اند كه نگو. اما به اعتقاد من خوب شد كه اين اتفاق افتاد. خاطرم هست كه حدود 2 ماه پيش در نوبت آرايشگاه ناچار يكي از مجله هاي زرد رو ورق مي زدم كه به مصاحبه آقا و خانم كافه تيتر برخوردم. مصاحبه رو كامل خوندم چون چيزهايي در مورد اين كافه شنيده بودم ولي اين آقا و خانم را نمي شناختم. اين آقا و خانم ادعا كرده بودند كه از سرآمدترين روزنامه نگارها بوده اند و كلي طعم توقيف چشيده اند و به همين علت خسته شده اند و در جستجوي يك كار با ثبات به كافي شاپ " تيتر" رسيده اند. حالا مي رسيم به دلايل من كه مي گم خوب شد كه تعطيل شد و نياز به دلسوزي نداره:
1- براي اين تيپ آدم ها خوبه كه بفهمند كه مساله جامعه ما ساختاريه و با فرار از روزنامه نگاري نمي شه حتي در مغازه داري هم امنيت شغلي داشت. بايد ايستاد و مبارزه كرد البته بايد مردش باشي و زنش.
2- دلسوزي براي كساني كه از ما روزنامه نگارها ابزار پول درآوردن ساخته اند، مسخره است. آقا و خانم! اگه روزنامه نگاري بد بود حق نداشتيد با وجود كنار گذاشتنش، ابزار پول درآوردنش كنيد.
3- همچنين از بين رفتن جايي كه مي تونه مشوق و الگوي همكاران محترم براي رها كردن اين كار بشه، مثبته چون ما به روزنامه نگار حرفه اي بيش از كافي شاپ دار روزنامه چي نياز داريم.
4- در ضمن با مبارزه با نگاه كاسبكارانه در كار رسانه موافقم.