آقای کروبی(شیخ اصلاحات!) خیلی جالب است که حزب تحت رهبری شما حتی در پرداخت حق و حقوق خبرنگاران روزنامه اعتماد ملی(ارگان حزب) عاجز است و آن گاه مدعی اداره ایران است! جنابعالی آن گاه می خواستید که رییس جمهوری ایران باشید و همچنان هم مدعی ضایع شدن حق خود در انتخابات سال 84 هستید. آن هم با شعارهایی که با عملکرد هم حزبی های شما در روزنامه تان معلوم شده که نباید در پوپولیستی بودنشان کمترین تردیدی کرد. اگر به احمدی نژاد انتقاد می کنید بد نیست بدانید که شما طیف پوپولیستی اصلاح طلبان را بنیان نهاده اید و طرح توزیع 50 هزار تومان شما پوپولیستی تر از طرح سهام عدالت است. هیچ فکر کرده اید که ساز مخالف زدن شما در طیف اصلاح طلبان چقدر به پیروزی اصولگرایان و شکست اصلاح طلبان کمک کرده است؟ شما که سایر اصلاح طلبان را به تندروی متهم و محکوم می کنید، چه گلی به سر مردم نه، خبرنگاران روزنامه تان زده اید؟ سر لیست شما در انتخابات مجلس هشتم در تهران، آقای منتجب نیا هم حداقل در خاطر من خبرنگار تجربه ناکامش در اداره روزنامه نسیم صبا باقیست، آن گاه لابد انتظار دارید خبرنگاران اصلاح طلب همچنان در انتخابات آینده از حزب شما حمایت کنند. آن هم در شرایطی که دبیر گروه اقتصادی روزنامه اعتماد ملی را به دلیل امتناع از ثبت الکترونیکی ساعت کار اخراج می کنید و قصد هم نداشتید دستمزد ماه پیش او را پرداخت کنید٬ سایرین را هم تهدید به اخراج می کنید. حداقل از همسرتان که سال ها معاون وزارت کار و امور اجتماعی بوده کمی از قانون کار سوال کنید تا بدانید که در مجموعه تحت نظارت شما چقدر قانون شکنی شده، ولی همچنان حزب شما ادعای حاکم سازی قانون در ایران را دارد. البته ایشان هم سابقه به زندان انداختن خبرنگار طنزنویسی را در همان کسوت دفاع از حقوق کارگران، در پرونده خود دارد.(شما هم آن زمان هنوز ژست وساطت برای آزادی زندانیان به خود نگرفته بودید.)
یعنی درک شما از چند و چون قرارداد موقت اینقدر پایین است که بدون ملاحظه فرمان اخراجی صادر می کنید که هیچ محکمه ای آن را نمی پذیرد.
جناب کروبی! ثبت ورود و خروج نیروی کار بر عهده کارفرماست. گذشته از این شغل خبرنگاری شغل سخت و زیان آور شناخته شده و ساعت کار آن ها کمتر از سایر کارگران است ولی شما همچنان بر مبنی غیر قانونی خود از حقوق خبرنگاران به دلیل کسر کار، کم می کنید. هیچ فکر کرده اید که هزینه تولید گفت و گوها، گزارش ها و یادداشت هایی که خبرنگاران در اوقات خارج از روزنامه و گاه تا نیمه شب در منزل تهیه کرده اند بر عهده کیست؟ آن وقت شما اگر خبرنگاری زود تر از ساعت 13 وارد روزنامه شود، تعجیل در ورود در پرونده اش ثبت می کنید و اگر زودتر از ساعت 9 شب از روزنامه خارج شود، تعجیل در خروج ثبت می کنید. تا به حال یک ریال اضافه کاری پرداخت کرده اید؟ می دانید که به دلیل ثبت پایه حقوق حداقلی برای همه خبرنگاران با هدف پرداخت حق بیمه کمتر مجرم هستید؟ در واقع شما با تهیه لیست حقوق دوگانه سازمان تامین اجتماعی را فریب می دهید. چرا باید اگر خبرنگاری که در حین انجام وظیفه دچار سانحه مرگ شود، خانواده او مستمری حداقل را دریافت کند؟ عدالت محوری حزب اعتماد ملی این است که از مظلومیت خبرنگاران که به دلیل آرمانگرایی و حمایت از کارفرما و درک محدودیت های او پیشه شده، سوء استفاده کنید؟ اصلا می دانید که خبرنگارانی که در روزنامه های اصلاح طلب کار کرده اند با وجود هزاران مشقت تحمیلی از سوی دولت ها تا کنون چقدر از حق و حقوق مورد مطالبه از کارفرمایان خود صرف نظر کرده اند. بعید می دانم یک برگه تسویه حساب حقوق و مزایا در دست خبرنگاران روزنامه های توقیف شده وجود داشته باشد یا کمتر کسی قرارداد مکتوب با کارفرما امضا کرده است، پس چرا سطح تسامح و تساهل شما اینقدر پایین است و خود را کارفرمای غیر قابل اعتمادی نشان می دهید؟ یعنی حتی حاضر نیستید یک ریال هم برای اصلاحات مورد ادعایتان هزینه کنید؟(هزینه ای که حق قانونی کارگران شماست.) باور کنید این سوال بهتری است نسبت به این بپرسم آیا توانایی اداره یک روزنامه را هم ندارید؟
بی عدالتی و تخلف قانونی در حق کارگران روزنامه در پرونده مدیریت روزنامه شما که پوستین اصلاح طلبی بر تن کرده، کم نیست. اما خاطرتان هست که شما و همسرتان در انتخابات مجلس همواره مورد حمایت تشکیلات کارگری و کارگران بوده اید؟ می دانید کارگران اخراج شده چقدر برای چسبانیدن پوستر های تبلیغاتی شما و همسرتان شب تا صبح بیدار بوده اند با امید این که به شعارهای کارگری تان عمل کنید؟ حال با کمتر از 100 کارگر نمی توانید به عدالت رفتار کنید و حکم اخراج ناعادلانه صادر می کنید! واقعا باور کردنی نیست که شما به آرش حسن نیا، نماینده خبرنگاران در هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران حکم اخراج می دهید و با وجود سردادن شعار جامعه مدنی، به نامه سرگشاده خبرنگاران و مذاکرات نمایندگان انجمن صنفی پاسخ منفی می دهید و بر حکم اخراج پافشاری می کنید. آن گاه وزارت کار دولت نهم را به به رسمیت نشناختن تشکل های کارگری اعم از انجمن صنفی روزنامه نگاران و تضییع حقوق کارگران متهم می کنید! شاید بگویید من قصد دخالت در امور روزنامه را ندارم و به قول معروف پای مدیران حزبی روزنامه را به میان بکشید ولی مگر شما دبیرکل حزب اعتماد ملی و مسوول عملکرد حزب نیستید؟