دیروز صبح از فرط بیکاری به تماشای شبکه اول صدا و سیمای جمهوری اسلامی مشغول شدم. طبق روال روزهای ماه رمضان برنامه ای در مورد احکام روزه داری پخش می شد. مردم سوال می کردند و پاسخ می گرفتند. دو سوال و جواب بدین شرح بود:
مردم: حکم روزه برای افراد دارای مشاغل سخت و طاقت فرسا چیست؟ اگر روزه داری کارگر را از انجام شغل سخت و دارای ساعت طولانی ناتوان کند، تکلیف چیست؟
صدا و سیما: من پیشنهاد می کنم افرادی که این مشکل را دارند در ماه رمضان به سفر بروند؟!
یک مردم دیگه: حکم روزه برای پیر زن و پیر مرد هایی که توان روزه گرفتن را ندارند، چیست؟ آیا کفاره بر آنها واجب است؟
صدا و سیما: این دسته از افراد باید بعد از ماه رمضان فقط قضای روزه هایشان را به جا آورند؟!
برنامه طنز نبود و خیلی هم جدی بود، باور کنید. حالا باید از رمضان سال بعد منتظر دیدن کارگرهای ذوب آهن اصفهان تو آنتالیا باشیم. اما سفر کوفتشون می شه چون بعد ماه رمضان باید مراسم ختم پدر و مادرهای پیرشون که به دلیل به جا آوردن قضای روزه ها فوت می کنند رو برگزار کنند.